Dieng Plateau-Magelang
(Dit is een album behorend bij het reisboek: Hans Vervoort - Retourtje Tropen - een reis door het hart van Sumatra en Java (Nijgh en van Ditmar, 2005). Meer info over het reisboek (nu als ebook verkrijgbaar!): zie hier. Klik voor meer fotoalbums links in de balk op Retourtje Tropen.)

Op naar het Diengplateau, een geheimzinnige plek. En dan naar de plaatsen van mijn vroegste jeugd: Magelang en Ambarawa.
1-33 van 33
Slide Show
Onderweg van Baturaden naar het Diengplateau worden we verrast door een prachtig sawa-landschap.
4289215241-klassiek_sawahlandschap.jpg
Een kali met glinsterend water, een helling met terrasgewijs liggende sawa's in vele kleuren groen, pisangbomen met gerafelde bladeren die het beeld omlijsten. Het is zo klassiek als de landschapjes aan de muren van oud-Indisch-gasten, maar het is altijd
4289215241-swah_rivier.jpg
Het pad naar het Diengplateau voert langs een zwavelmeer, dat een stevige hoeveelheid H2SO4 uitstoot. Kleine teugjes adem nemen is het devies. En intussen toch proberen te genieten van de wonderlijk mooie groene kleur van het water.
4289215241-zwavelmeer.jpg
Het Dieng plateau oogt als een maanlandschap. Verspreid over het terrein liggen grote steenklompen, alsof ze na een vulkaanexplosie uit de lucht zijn komen vallen.
4289215241-Dieng.jpg
Ocer de gruizige zwarte grond glijden nevels.
4289215241-Dieng2.jpg
Her en der borrelen en kolken kleine en grotere zwavelputten en daaruit stijgen stoomwolken op die een sterke zwavelgeur met zich meedragen. Het is een indrukwekkend maar ook enigszins beangstigend gezicht.
4289215241-landschap_Dieng.jpg
Het is stil op het Diengplateau, behalve wij zijn er alleen twee Indonesische bezoekers die zich tegen de verwachte koude op deze hoogte stevig hebben aangekleed. Ze dragen zelfs handschoenen en een wollen muts. Het zal hier een graad of 20 zijn, bitterkoud naar Indonesische maatstaven.
4289215241-toeristen_Dieng2.jpg
Reis- en echtgenote Maja is onder de indruk van het Dieng plateau.
4289215241-Maja_Dieng.jpg
Even verder op het Dieng plateau staan 5 Arjuna-tempeltjes, daterend uit de 9e eeuw. Norsig ogende monumentjes uit een ver verleden, die hier voor altijd staan te staan.
4289215241-candi_Dieng.jpg
De alun-alun van Wonosobo, nog onaangetast.
4289215241-alunalun_Wonosobo2.jpg
Alun-alun Wonosobo. De waringins pronken met hun brede bladkronen en de daaruit naar beneden hangende lianen.
4289215241-alunalun_Wonosobo.jpg
De hoofdwinkelstraat van Magelang, mijn geboorteplaats. Rommelig maar gezellig.
4289215241-hoofdstraat_Magelang.jpg
Es Eny is een populair buffet-restaurant in Magelang
4289215241-Es_Eny.jpg
De Nederlandse culinaire erfenis zit duidelijk in het bakkerswezen, we komen vaak brood- en banketwinkels tegen die Holland heten.
4289215241-toko_roti.jpg
De overdekte pasar in Magelang. Een kakofonie van geuren en geluiden. Hier een stalletje met verschillende soorten krupuk.
4289215241-pasar_Magelang.jpg
Tahu-verkoopster.
4289215241-Pasar_Magelang_001.jpg
Tawarren (afdingen). Ik koop jeruk voor mijn zus Martine. (foto: Theo Bakkenes)
4289215241-Tawarren.jpg
Hotel Puri Asri, even buiten Magelang. Kamers aan een galerij, zoals bij veel Indonesische hotels.
4289215241-galerij_hotel_Magelang.jpg
Het uitzicht vanaf het hotel.
4289215241-uitzicht_hotel_Magelang.jpg
Een trap lager staan een paar hokken met kippen. Maar er staat ook een hert op het pad. Het laat zich zonder schrik aaien.
4289215241-een_hert.jpg
Het zwembad van Puri Asri met drie enorme stenen monsterkoppen. Soms spugen ze een lachende kleuter uit. Ze zijn het eind van een glijbaan.
4289215241-Gargoyles.jpg
Rumah Sakit Dr Soedjono, het ziekenhuis in Magelang waar ik ben geboren. Een vriendelijk ogend laagbouwcomplex, goed in de verf.
4289215241-geboorteziekenhuis.jpg
Ik heb besloten dat dit de plek is waar mijn geboortehuis gestaan heeft. Nu kan ik ophouden te zoeken.
4289215241-geboortehuis.jpg
Onderweg moeten we stoppen voor een vreemde manifestatie. Ik zie een optocht met groenwitrode vlaggen en een lange rij achter elkaar lopende meisjes met witte puntmutsen op.
4289215241-puntmutsen2.jpg
Van veraf lijkt het een Ku-Klux-Klan-optocht maar als ze dichterbij komen zie ik dat ze de gebruikelijke witte hoofddoek dragen en daar bovenop een witte puntmuts hebben gezet. Een feestmuts om precies te zijn. Omstanders leggen me uit dat het hier een feestelijke schooloptocht betreft ter gelegenheid van het einde van het schooljaar.
4289215241-puntmutsen3.jpg
In Ambarawa, een plaatsje in de buurt van Magelang heb ik tijdens de oorlog drie jaar in een Japans interneringskamp gezeten, achter een dichte gedek-omheining. Ik was drie jaar toen ik er aankwam, mijn 1 jaar oudere broertje overleed er vlak voor het eind van de oorlog. Tegenwoordig is Ambarawa een vriendelijk dorp met als plaatselijke trots het oude stationnetje, nu een spoormuseum.
4289215241-treinstation-museum.jpg
Emeritus stoomlocomotief, zo'n 100 jaar oud.
4289215241-locos.jpg
De topattractie van het spoormuseum is een tochtje per lorrie, vijf kilometer heen en terug.
4289215241-lorrie_Ambarawa2.jpg
We tuffen langs sawah's en de kampong.
4289215241-lorrie_Ambarawa.jpg
Vanuit de lorrie kijk ik naar het landschap. Wat is het hier mooi! Jammer dat ik daar in het kamp niets van zag, achter de dichte omheining.
4289215241-zicht_vanuit_de_lorrie2.jpg
Ik zie in de verte een paar barakken en besef dat ik bijna zestig jaar na dato naar de plek kijk waar het kamp lag en waar zoveel mensen zo lang zo ongelukkig waren.
4289215241-zicht_vanuit_de_lorrie.jpg
Het kamp is nu een kazerne van de Indonesische Cavalerie. Bezoek is niet toegestaan en ik heb er ook geen behoefte aan.
4289215241-het_kamp.jpg
Het is stil op de weg naar Ambarawa. Er klinkt gesnater, een lange optocht van wel veertig zeer rechtop lopende eenden spoedt zich over de weg naar de overkant. Werkeenden zijn het, op weg naar de volgende sawah die zij moeten ontdoen van slakken en ander ongedierte dat de rijstoogst kan bederven.
4289215241-eenden.jpg

Terug